INTERVIEW

John de Winter

Op een zondag middag zit John ‘Fastwalker’ aan de bar. Ik ga naast hem zitten en vraag of hij wel eens is geïnterviewd voor de Scheve Courant. Hij kijkt aarzelend en heeft in eerste instantie geen zin in een interview. De belofte ‘een gratis biertje’ verandert de zaak en ik plof op een kruk naast hem in het vertrouwde hoekje. John komt hier geregeld een drankje doen. Ik ken hem als John ‘hardloper’, wat uiteindelijk veranderd is in ‘Fastwalker’. Als hij aankomt galmt de kroeg ‘Winter is coming’ en John staat niet bepaald bekend om zijn positivisme. Tijd om hem de kleren van het lijf te vragen en te achterhalen wat John zijn verhaal is.

 

 

Voor de mensen die jou niet kennen, kun je wat vertellen over jezelf

 

John begint te zuchten en te steunen; “jezus… pffff… wat wil je weten?” Ik opper wat dingen over hoe zijn leven eruit ziet en waar die vandaan komt. “Uit de kut van tante Sjaan” begint die met een moeilijk gezicht. Daarna word hij iets losser en begint hij met zijn verhaal; “ik werk voor GGZ als facilitair medewerker. Al 17 jaar. Ik heb drie kinderen en ik ben frequent aanwezig hier.” Op de vraag of hij hobby’s heeft begint hij in eerste instantie te lachen, maar toch blijkt hij deze wel te hebben. “ik wandel graag met de hond, ik ben een echte dierenliefhebber. Verder loop ik al 40 jaar hard. Dat is ook de reden waarom ze me ‘hardloper’ noemen. Ik ben nu sinds een maand of twee wel gestopt hiermee, maar nog steeds word ik ‘fastwalker’ genoemd.” Irma zit mee te luisteren en vult aan; “inmiddels is het dus eigen Johnny Walker”

 

 

En wat betekent de Oude Jan dan voor jou?

 

“Hier vind ik vreugde en verdriet. Ik kom hier als ik het leven positief zie, maar ook als ik het niet zie zitten. Fijn dat je hier binnen kan komen en er altijd iemand is voor een praatje. Wat ik ook zo mooi vind aan de kroeg, is dat je een gesprek makkelijk kan stoppen als je er geen zin meer in hebt. Als je bij jouw schoonmoeder zit met kerst, dan is dit een heel ander verhaal. Dan denk je wel eens ‘wanneer kan ik hier in godsnaam weg!!’ Dat is anders in het café. Ook zo mooi dat hier iedereen komt. Van een chirurg tot aan een simpele paardenlul zoals ikzelf. Alle lagen van de bevolking komen hier.”

 

 

Heb je misschien nog een leuke anekdote over de Oude Jan?

 

“er gebeurt hier altijd van alles en er zijn een hoop anekdotes. Welke ik meteen in mijn hoofd haal, is toen ik een keer met een klein biertje teveel op van mijn fiets ben gevallen.. maar dat hoef je niet op te schrijven hoor”. Ik begin te lachen en schrijf dit soort verhalen natuurlijk maar al te graag wel op. Als ik vraag hoe dat precies ging, gaat hij verder met zijn verhaal; “tja, je hebt een drankje teveel op en dan gebeuren dat soort dingen. Wat ik zo mooi vind is dat niemand je hier dan veroordeeld. Iedereen is blij dat je niet met de auto was en laat je in jouw waarde. Dat is zo mooi. Het voelt hier echt als thuiskomen. Je komt altijd wel een bekende tegen en iedereen respecteert elkaar.”

 

 

Wanneer zette jij de eerste voet in dit café?

 

“Daar hebben we het net over gehad. Ik ken Baas & Irma al even en ik heb altijd gezegd dat ik ook naar de Oude Jan zou komen als ik van mijn wijf af zou zijn.” Ik kijk hem vragend aan en bedenk of hij nou echt ‘mijn wijf’ zei, maar hij kijkt alsof  hij niks geks heeft gezegd en gaat gewoon door met zijn verhaal; “Dat is in 2011 gebeurd en sindsdien kom ik hier geregeld. Ik heb altijd gezegd dat ik dan het licht uitdoe hier, maar dat valt wel mee. In het begin kwam ik vaak om het verdriet te vergeten en nu kom ik vaak voor de gezelligheid ”.

 

 

Wat houdt je op dit moment bezig?

 

“De nieuwe zaak het Delfts Brouwhuis natuurlijk! Verder niet zo veel. Ik wil graag een leuke dag hebben en morgen ook weer. Verder dan een week vooruit, kijk ik niet”

 

 

Welke plaat past voor jou het best bij de Oude Jan?

 

“ik zing van alles!” John wordt merkbaar losser in het gesprek en het pessimistische wordt langzaam ingewisseld voor wat positivisme. “Eigenlijk vind ik de plaat ‘doodgewone dingen brengen mij tot zingen’ wel heel leuk. ik houd eigenlijk van muziek waar andere mensen een hekel aan hebben haha”

 

 

Wat is jouw levensmotto?

 

“laat iedereen in zijn waarde. Zo lang je niemand tot last bent is het allemaal goed. Je zou ook kunnen zeggen ‘een dag niet gelachen is een dag niet geleefd’, maar dat is zo cliché.” Ik kijk John aan en merk op dat veel mensen zouden zeggen dat hij weinig lacht. Hij grinnikt en vervolgt zijn verhaal; “ik heb zwarte humor. Ik kan altijd van alles zeggen, waarvan mensen dit vaak niet durven. Op mijn werk ook altijd.”

 

 

Met wie van het personeel zou jij weleens een huisgemaakt appelpuntje willen eten?

 

“Met Sander! Dat is echt de ideale schoonzoon. Jullie hebben sowieso veel leuke mensen lopen, maar voor Sander heb ik een zwak. Dat is een hele harde werker, dat waardeer ik.”

 

 

Wil je de volgende zin afmaken: Als ik eigenaar was van Café de Oude Jan, dan …

 

“zou ik 24 uur per dag opengaan. Het is zo mooi dat je hier altijd terecht kan, en dan kan je dus nog vaker terecht haha het is een soort van sociale gemeenschap hier, een buurthuis. Een echte stamkroeg”

 

 

Wil je onze lezers nog een verstandig advies meegeven deze maand?

 

“Trouw nooit voor je 40ste!”

 

 

 

55 jaar

>

>

>

>

>

>

>

>

>

Café de Oude Jan

Heilige Geestkerkhof 4

2611 HP  Delft