INTERVIEW

Karl

Normaliter zijn de rollen omgedraaid. Karl met pen en papier bewapend en klaar om een rits aan vragen aan mij voor te leggen. Maar vandaag niet. Karl is het slachtoffer en ik ben de reporter. Zo lang ik Karl ken schrijft hij al mooie verhalen. We zien elkaar af en toe in de kroeg, maar het meeste contact is er als we iets van elkaar nodig hebben. Karl zoekt informatie en vraagt mij om mijn netwerk in te zetten of ik vraag Karl of hij een persbericht kan plaatsen in de krant waar hij voor werkt. Als ik hem dan vraag of hij al ‘een stuk’ heeft geschreven over een bepaald onderwerp, reageert hij altijd met hetzelfde antwoord; “je bedoelt dat redactionele meesterwerk zeker?” Aan mij de taak om voor even te proberen om in Karl zijn voetsporen te treden en een mooi ‘meesterwerk’ te maken voor de Scheve Courant. We spreken op een vrijdag middag af. Ik met een fluitje Heineken en Karl met een halve liter Brand pils.

 

 

Karl, voor de mensen die jou niet kennen, kun je wat vertellen over jezelf

 

“Ik ben wie ik ben. Ik ben 31 oktober 1962 geboren in Delft in de buurt van het Heilige Land. Ik ben een echte Delvenaar dus en ik ben gek op mijn stad. Ik heb tussendoor één jaar in Amsterdam gewoond maar dat was niet mijn ding. Ik ben eigenlijk één jaar vreemd gegaan met Amsterdam, maar gelukkig was ik weer snel terug.  Verder verdien ik mijn geld als journalist zijnde. Ow wacht, nee… ik ben geen journalist, maar ik ben een freelance tekstschrijver.” Ik kijk Karl vragend aan en hij ziet een groot vraagteken boven mijn hoofd staan. Hij begint te lachen en gaat verder met zijn verhaal; “een freelance tekstschrijver ligt niet in de bosjes om achter nieuws aan te jagen. Een journalist wel en ik ga voor niemand in de bosjes liggen. Ik werk nu voor het AD en daarbuiten werk ik o.a. voor bedrijven die communicatie dingen aan mij overlaten. Het is niet heel spannend, maar wel heel leuk. Het leukste werk van de hele wereld zelfs. Privé ben ik samenwonend met Christine. Zij is een oud school vriendinnetje van de havo. We zaten in 1979-1980 samen in de klas en ik was hotel de botel. Zij niet. Ik heb ook geen poging ondernomen, want zo zat ik niet in elkaar. Dit was ook kansloos geweest haha. 30 later kwamen we elkaar tegen in een andere situatie. We waren allebei vrij met een leven achter de rug. We maakten snel een afspraak en twee maanden later woonde we samen. Het klikte goed en nog steeds.”

 

 

En wat betekent de Oude Jan dan voor jou?

 

“Helemaal niks. Hahaha grapje hoor. Ik kom er niet elke week, maar het is waarschijnlijk wel de mooiste plek van Nederland om een cafe bedrijf te hebben. In de zomer zit je op het terras heerlijk in de zon. Wat een verschrikkelijk mooie plek!”

 

 

Heb je misschien nog een leuke anekdote over de Oude Jan?

 

Karl begint te lachen en vervolgt zijn verhaal; “Het is niet echt anekdote, maar als ik aan de Oude Jan denk dan zie ik Jeroen vd Poel en al die figuren hier zitten, met Mies Engelen enzo. Als ik aankom staat er altijd wel één van die gasten aan de fruitautomaat te trekken. Geweldig. Verder was ik hier een keer met een vriend op terras een drankje aan het drinken. Er zat een groep studenten en er was een dame op leeftijd heel erg aanwezig en zij zat die studenten op te geilen, heel opzichtig. Hier hebben wij een kwartier ademloss naar gekeken en enorm om gelachen. Het was een soort straattheater, een geweldig spektakel. De studenten waren verbijsterd en wisten niet wat ze meemaakten.” Ik wist meteen welke dame op leeftijd hij bedoelde, maar Karl wil liever niet dat ik deze dame bij naam noem. “Noem geen namen hoor, want anders moet ik in het AD melden dat er ratten in de keuken van de Oude Jan zitten hahahaha”

 

 

Wanneer zette jij de eerste voet in dit café?

 

“Die vraag had ik al verwacht, ik had natuurlijk de vorige interviews doorgenomen om te weten wat me te wachten stond. Om eerlijk te zijn weet ik het niet. Leo stond in ieder geval achter de bar. Geen idee met wie ik was of in welke hoedaigheid.”Ik kijk Karl aan en vraag of hij misschien wat veel op had die avond. Hij begint te lachen; “of ik bezopen was? Het is in ieder geval lang geleden, laten we het daar op houden.”

 

 

Wat houdt je op dit moment bezig?

 

Ik zie Karl denken. Het blijft even stil en dan komt het antwoord; “Het positieve is dat ik heerlijk in mijn vel zit. Het gaat goed met mijn werk, met mijn relatie en mijn familie en ik voel me gezond. Het negatieve is dat in mijn ogen een schrikbarende verhuftering van de maatschappij zie. Er zijn steeds meer mensen die in hun eigen cocon leven. Ze hebben totaal geen oog voor andere mensen. Ik maak me daar wel zorgen om. Mensen die steeds vaker en verder van elkaar afdrijven. Het is wel positief dat ik zie dat er mensen zijn die dit proberen te keren. We moeten met elkaar praten en vragen hoe het gaat. We moeten samenhang zoeken. Als het doorgaat zoals het nu gaat, dan lopen we vroeg of laat tegen problemen aan.”

 

 

Welke plaat past voor jou het best bij de Oude Jan?

 

“Het eerste waar ik aan denk is bohemian rapsody. Jij denk natuurlijk waarom en dat is makkelijk. Omdat die bij alles in mijn leven het beste past. Dit nummer was het eerste meesterwerk wat ik heb gehoord toen ik 12 jaar oud was. Dankzij dit nummer ben ik muziek gaan luisteren. Ik begon met het luisteren van Pink Floyd, Camel, Yes. Dit heeft veel invloed gehad op de manier waarop ik in elkaar zit. Freddie Mercury is het grooste muziek fenomeen wat ooit op de aarde heeft rond gelopen. In mijn ogen dan he, want voor een ander is dat Lil Kleine hahahaha”

 

 

Wat is jouw levensmotto?

 

“Wees zelfverzekerd, maar neem jezelf niet te serieus.”

 

 

Met wie van het personeel zou jij weleens een huisgemaakt appelpuntje willen eten?

 

Karl hoeft geen seconde te denken en antwoord direct; “Met jou! Want wat moet ik daar nou op zeggen zonder dat mijn vrouw boos wordt.”

 

 

Wil je de volgende zin afmaken: Als ik eigenaar was van Café de Oude Jan, dan …

 

“Zou ik er ogenblikkelijk voor zorgen dat gasten die Brand bier drinken dit ook in een Brand glas krijgen.” Ik moet lachen en word er weer aan herinnert dat we geen glazen van een halve liter voor Brand bier hebben. Die serveren we voor Karl altijd in een Heineken glas. Karl gaat verder; “de tweede optie als antwoord zou zijn: vandaag de hut verkopen en lekker op Bali gaan leven. Ik weet dat jij dat niet gaat doen, maar dat zou ik wel doen.”

 

 

Wil je onze lezers nog een verstandig advies meegeven deze maand?

 

“Dat klinkt misschien als geslijm, maar ik zou zeggen; blijf vooral geregeld komen! Want je moet er niet aan denken dat iets moois als de Oude Jan er dadelijk niet meer zou zijn door een gebrek aan klanten. En dat meen ik nog serrieus ook!”

 

 

56 jaar

>

>

>

>

>

>

>

>

>

Café de Oude Jan

Heilige Geestkerkhof 4

2611 HP  Delft