INTERVIEW

Dirk

Dirk is een veel geziene gast in Café de Oude Jan. Meestal zittend op het voorterras, met een peuk in zijn ene hand en een Heineken pils in zijn andere hand. Ik spreek op een woensdag middag met hem af en schuif bij hem aan tafel. “Dit wordt een saai interview” waarschuwt Dirk, “ik heb niet zo veel te vertellen”. Ondertussen komt er een geluid uit zijn keel wat me doet denken aan een bezoek aan Diergaarde Blijdorp “aooeeew aooooeww”. Dat is het welbekende geluid wat Dirk vaak produceert en waarmee hij een zeehond nadoet.

 

 

Dirk, waar komt dat geluid van die zeehond vandaan?

 

Hij kijkt me vragend aan en ik zie hem denken… “ja, waar hebben we dat eigenlijk vandaan? Het begon met blaffen en dat is uiteindelijk een zeehond geworden”. Ik vraag hem of hij het geluid maakt als hij dorst heeft. Hij begint te lachen en begint meteen weer te kermen “aooooew aoooeewwww”. Sander komt een pils brengen en hij kijkt voldaan naar het nieuwe, volle glas.

 

 

Vertel eens wat over jezelf. Waar komt je vandaan en wat doe je voor werk?

 

“Ik ben geboren in de hopstraat hier in Delft en ik heb mijn hele leven in Delft gewoond. Als kind woonde we tegenover de firma Rust die toen daar nog zat. Toen ik in van school af ging, ging ik in 1980 werken bij drankenhandel Delcave”. Ik moet lachen en noem het rijtje op; hopstraat – Rust – Delcave. Het was al vroeg voorbestemd dat hij een kroegtijger zou worden! “Ik ben uiteindelijk in 1989 bij de gemeente gaan werken. Eerst tien jaar als vuilnisman en daarna ben ik het kantoor op gegaan, bij het archief. Ik had het gevoel dat ik meer kon en na een test bleek ik een goed geheugen en interesse voor geschiedenis te hebben, dus was het archief geschikt voor mij. Ik heb het geheugen van een olifant! En ook het lijf…. Ja, ik maak de grap maar voordat jij het doet”

 

 

Dirk, wat betekent de Oude Jan voor jou?

 

“Het is een mooi rust punt met gezelligheid. Het is hier echt ons kent ons en bijna ‘one big happy family’. Altijd fijn om even bij te komen van een drukke werkdag.” Ik moet lachen en kijk Dirk aan. Het is 15:33 en hij zit met een pils in zijn hand. Je gaat me toch niet vertellen dat je hard gewerkt hebt vandaag? “Ik werk altijd hard” antwoord hij.. met toch stiekem een kleine glimlach op zijn gezicht.

 

Die glimlach komt af en toe op Dirk zijn gezicht. Mensen die hem op zijn werk meemaken kennen hem anders. Hij staat bekend als “de chagrijn, de zeikerd, de kritische man” maar dat is meer een rol als we hem mogen geloven. “Bij de gemeente neem ik een rol aan. Ik ben eigenlijk een echte levensgenieter en bij de Oude Jan ben ik lekker mezelf.” Het begint inmiddels te regenen en hij denkt aan zijn wederhelft; “Alie heeft pech, die is nu onderweg hier naartoe”.

 

 

Wanneer zette jij de eerste voet in dit café?

 

“Dat zal ik jou eens exact vertellen. Dat was 27 mei 2012. Ik had mijn eerste date met Alie, hier op het terras.” Ik kijk hem aan en constateer dat de liefde dus eigenlijk hier ontstaan is. “Nou, dat is ook wel weer wat overdreven. Aooew aaoeeww.” Ik kijk naar zijn glas, maar die is nog halfvol (of is het technisch leeg) en Dirk gaat ongestoord verder “Alie en ik kende elkaar al, maar we besloten eens te daten. Uiteindelijk zijn we een relatie met elkaar aan gegaan en inmiddels zijn we ook getrouwd.”

 

 

Dirk, heb je misschien nog een leuke anekdote over de Oude Jan?

 

“Nee” Wat houdt je op dit moment bezig? “Niks” Wat is dan jouw levensmotto? “Heb ik niet… ik zei toch dat het een saai interview zou worden”. Ik kijk naar mijn lijstje vragen en die beginnen op te raken. Dan maar een vraag ter plekke verzinnen. Neuk je nog wel eens Dirk? “nee joh houd toch op. Al die moeite voor een vingerhoedje stijfsel”

 

 

Met wie van het personeel zou jij weleens een huisgemaakt appelpuntje willen eten

 

Hij begint met een flinke zucht en hij kijkt bedenkelijk. “ik heb geen voorkeur. Iedereen is hier netjes, beleefd en gastvrij”. Ik vraag hem of hij niet van aantrekkelijke meiden houdt dan. “nee ik ben getrouwd hehe ik weet wel wat ik zeg, Alie leest mee… maar als ik dan echt moet kiezen dan zou ik die appelpunt bij jou in je bek douwen, want jij pest me altijd.”

 

 

Wil je onze lezers nog een verstandig advies meegeven deze maand?

 

“Een aap is een roofvogel en twee is een kudde, want ze vliegen van tak naar tak”

 

 

 

54 jaar

>

>

>

>

>

>

>

>

>

Café de Oude Jan

Heilige Geestkerkhof 4

2611 HP  Delft