INTERVIEW

Lony

65 jaar

Lony zit vaak in haar eentje op het terras met een kop thee of een Westmalle dubbel en dan zit ze rustig te lezen in een boek of in de krant. De laatste tijd komt ze steeds vaker bij de stamtafels op het voorterras aanschuiven. Dan komt ze gezellig bij de andere gasten zitten en maakt ze een babbeltje met de rest. Het lijkt dat ze zichzelf steeds beter op haar gemak voelt en zich thuis voelt in ons café. Buiten haar naam en wat ze drinkt, weten we eigenlijk weinig van Lony. Een mooi moment om de laptop erbij te pakken en haar te interviewen voor de Scheve Courant. Let’s go!

 

 

Lony, voor de mensen die jou niet kennen, kun je wat vertellen over jezelf

 

“ik ben 65 geworden dit jaar. Ik werk niet meer en ik vertelde net aan Dirk dat het toch wel 10 jaar heeft gekost om eraan te wennen om niet te werken. Werken is een belangrijk onderdeel van het leven, maar ik kan nu wel mijn weg vinden. Ik maak een wandeling door de stad en zit dan een beetje hier en daar en dan ga ik lekker de krant lezen. Dat vind ik prettig. Ik ben geboren in Den Haag en woon al sinds eind jaren 70 in Delft. Ik geloof niet dat ik officieel behoor tot de echte ‘dellevunaren’, want dan moet je hier geboren zijn. Maar ik voel me totaal niet uitgesloten. Ik heb het prima naar mijn zin in Delft.”

 

 

En wat betekent de Oude Jan voor jou?

 

“De Oude Jan is voor mij een pleisterplaats, in positieve zin.” ik kijk haar vragend aan wat ze bedoelt met pleisterplaats en Lony begint te lachen. Ze vervolgt haar verhaal; “Het is een rare naam eigenlijk, maar onderweg naar huis kan je hier even zitten en lekker tot rust komen. Het is een stukje gezelligheid om een fijn drankje te doen en helemaal niks te moeten. Heerlijk!”

 

 

Heb je misschien nog een leuke anekdote over de Oude Jan?

 

“Humor en goede grappen ontstaan hier aan tafel. Laatst hadden we het over sneeuw en poedersneeuw en toen zei Dirk ‘je gaat geen sneeuw schuiven maar sneeuw snuiven’. Ik ging toen ervandoor om boodschappen te doen en zei dat ik poeder suiker zou kopen en iedereen moest lachen, dat was grappig. Je had er bij moeten zijn want het is lastig uitleggen haha, maar het was een leuk moment. Woordspelingen, dat vind ik leuk.” Ondertussen loopt Martijn langs en meldt aan Lony dat bij een interview natuurlijk ook een drankje van het huis hoort. Lony gaat voor een glaasje witte wijn en Martijn vraagt of ze er een glaasje water bij wilt. Lony knikt en gaat door met haar verhaal: “Het is ook erg fijn dat je hier altijd een glaasje water er bij krijgt. Hier hoef je niet eens om te vragen. Dat is echt gastvrijheid.”

 

 

Wanneer zette jij de eerste voet in dit café?

 

“Dat is een jaar of 15 geleden denk ik wel. De laatste tijd kom ik hier geregeld, maar dat is niet altijd zo geweest. Vroeger kwam ik maar af en toe. Een vriend van me kwam hier altijd graag en dan zaten we hier samen op het terras. Toen hij er niet meer was, ben ik een tijdje niet meer geweest, want toen had ik het er moeilijk mee. Maar na een tijdje kwam ik weer wat vaker en sindsdien ben ik hier weer geregeld.” Ik zie Lony nadenken en er schiet haar ineens wat te binnen; “Voor een vrouw alleen is het af en toe lastig om een café in te stappen, dat doe je toch niet zo gemakkelijk. Veel vrouwen zijn daar wat terughoudend in, maar hier kan dat gewoon. Dat is fijn en dat is belangrijk.”

 

 

Wat houdt je op dit moment bezig?

 

“Het gesprek gaat op de één of andere manier heel vaak over het klimaat. Als je met elkaar een praatje aanknoopt dan begin je als Nederlander vaak met hoe het weer is. Het weer is onvoorspelbaar, maar hetgeen dat niet onvoorspelbaar is, is dat het altijd anders is. En dan kom je toch vaak op het onderwerp klimaat. Er worden hier ook wel echt serieuze onderwerpen besproken. Maar een stukje luchtigheid is altijd ook wel erg fijn. En je kan ook lekker gewoon aan tafel zitten en een krantje lezen. Ook fijn.”

 

 

Wat is jouw levensmotto?

 

“zooo, dat is me nog nooit gevraagd eigenlijk…” je ziet Lony denken. “het komt er vaak op neer dat hoe iedereen leeft anders is, en dat is prima zolang je er niemand mee kwetst. Het ging laatst een keer over zwarte piet en dat werd best een heftig gesprek. En al pratende kwamen we toch op het punt dat je best gehecht kan zijn aan tradities, maar als het gebruikt wordt om andere mensen er als minderwaardig mee neer te zetten, dan moet je de tradities veranderen.” Martijn komt aan met een glas witte wijn en een glas water en Lony heft het glas; “Proost, op de Oude Jan!”

 

 

Welke plaat past voor jou het best bij de Oude Jan?

 

“Dat zijn verschillende nummers. Ik vind muziek van The Eagles en Creedence Clearwater Revival wel erg hier passen. Het is sfeervol en oud en jong kunnen er naar luisteren. Maar afgelopen maand met lichtjesavond was de Duitse Slager en skihut muziek ook hartstikke leuk. Iedereen gaat er dan ook in mee, dat is heel gezellig. Voor elk wat wils, en dat is ook de kracht van dit café.”

 

 

Met wie van het personeel zou jij weleens een huisgemaakt appelpuntje willen eten?

 

“Iedereen hier is even aardig, maar toen ik hier weer wat vaker kwam toen moest ik wel een drempel over en toen heeft Martijn me wel hiermee geholpen. Dit door zijn manier van benaderen. Maar verder is iedereen altijd gastvrij en aardig, ook al is het bijv. erg druk.”

 

 

Wil je de volgende zin afmaken: Als ik eigenaar was van Café de Oude Jan, dan …

 

 

“zou ik het zo houden”

 

Wil je onze lezers nog een verstandig advies meegeven deze maand?

“Ik hoop dat mensen kunnen waarderen dat ze gezond zijn en dat ze kunnen kijken naar alles wat nog kan en niet naar wat niet meer kan. Geniet van het moment. Een mens kan te maken krijgen met allerlei aandoeningen, maar ondanks dat moet je nog wel op pad gaan en je richten op het positieve.”

 

 

 

 

 

 

>

>

>

>

>

>

>

>

>

Café de Oude Jan

Heilige Geestkerkhof 4

2611 HP  Delft