COLUMN

Niet vergeten om vriendelijk te zijn

Jon

Het is zo makkelijk, een simpele “goedemorgen”, “goedemiddag” of van mijn part “morguh”. Het kost ons niks, het is vriendelijk en het kan juist zoveel opleveren. Toch lijkt dit voor sommige mensen teveel gevraagd. Gefocust op het doel van het bezoek, vergeet menig mens de beleefdheidsnormen die we als kind hebben meegekregen. Een vader leert zijn zoontje dat het netjes is om iemand te bedanken als hij wat krijgt; “wat zeggen we dan Roel? Juist; dankjewel!”. Diezelfde vader vergeet deze wijze les, wanneer hij de dag erna op schiphol zijn ticket terugkrijgt van de stewardess die hem daarbij een fijne reis toewenst. Met één oog op zijn mobiel en haastend naar zijn stoel, vergeet hij een simpele ‘bedankt’ te antwoorden naar de dame die vriendelijk blijft lachen.

 

Op dezelfde luchthaven staat honderd meter verder haar collega Brian te werken bij de bagage controle. Ik kom aan en ben druk met mijn bagage bezig, terwijl Brian klaagt tegen zijn collega; “ik kap ermee, ik zeg niemand meer gedag. Ik krijg toch van niemand een gedag terug”. Ik moet grinniken en herken zijn irritatie. Wanneer mensen het café binnenkomen en ik ze vriendelijk gedag zeg, zijn er zoveel mensen die je aankijken, niks zeggen en doorlopen. Eigenlijk heel onbeschoft. Hoe dan ook, mijn maatje komt aan en wenst Brian heel enthousiast een goedemorgen. Brian krijgt een glimlach van oor tot oor, geeft mijn maatje een hand en antwoord terug “jij een ook een hele goedemorgen!”. We babbelen wat met Brian en hij helpt ons met het sorteren van onze spullen uit onze tassen en geeft ons wat tips; “als je nou dat zakje met vloeistoffen los in een bak legt en niet bij de rest van je spullen, dan gaat het allemaal sneller”. Ondertussen staat er een dame naast me te stuntelen met haar tas en ze weet niet zo goed wat er uit haar tas moet en wat niet. Ze is vergeten Brian gedag te zeggen, dus hij heeft zijn focus volledig op ons. “Jullie gaan lekker op vakantie jongens? Leuk man, heel veel plezier!”. Hij geeft ons nogmaals een hand en vervolgt zijn werkzaamheden met een grote glimlach op zijn gezicht. Een glimlach die er zeker de komende tien minuten niet afgaat, totdat er weer een tal van mensen is gepasseerd die met andere dingen bezig zijn dan het vriendelijke gedag zeggen van de medemens.

 

Waar komt dit toch vandaan? Vervagen de beleefdheidsnormen, zijn we alleen nog maar met onszelf bezig, hebben we geen respect meer voor een ander of vergeten we oprecht om elkaar te groeten en te bedanken? Ik hoop het laatste! Dus de volgende keer dat jij Brian ziet, groet hem enthousiast en je krijgt er zeker wat voor terug. Al is het maar een glimlach en een teken van waardering. En je maakt Brian voor het moment een gelukkig mens.

 

 

 

>

>

>

>

>

>

>

>

>

Café de Oude Jan

Heilige Geestkerkhof 4

2611 HP  Delft